The whole mini-concert from the Pegaz alternative stage. It’s sadly missing Wojtek Traczyk, our fab bass man… but still, hurrah!

Still
Alright, Amanda
Jaki kolor
Kruche
Jeszcze

« (…) Gaba Kulka na Kruche potwierdza swoją mocną pozycję w świecie polskiej muzyki. Nie jest to lepszy album od The Escapist, ale jest dobitnym dowodem na to, że Gabie nie grozi zjadanie własnego ogona. Kruche wydają mi się zwiastunem zmian w twórczości artystki, dają mi świadomość, że Gaba niejednokrotnie zaskoczy»

«…wreszcie to, co zawsze było u Gaby najlepsze – przejmujące ballady, często eksplorujące mroczną stronę życia. Na Kruchym ta najlepsza jest po polsku i nazywa się Zimna dłoń. Oj, ciareczki mam jak za czasów Out, kiedy takie flirty ze światem umarłych były na porządku dziennym. Wyróżniającym się utworem jest też tytułowe Kruche z wywołującymi niepokój partiami dęciaków i cudnymi momentami narastającego dźwięku. I znowu tematyką ostateczną. Najwyraźniej Gabie ze śmiercią do twarzy… tfu, chodziło mi raczej o taki muzyczny mrok. O Timie Burtonie pamiętamy.»